Prezes Urzędu Transportu Kolejowego (UTK) zaktualizował stanowisko w sprawie ponownego użycia wyrobów kolejowych w podsystemach instalacji stałych. Zostało ono również rozszerzone o kwestię niezmienionej części tych podsystemów.
Główne tezy zaktualizowanego stanowiska:
Ponowne użycie wyrobów kolejowych w podsystemach instalacji stałych wiąże się z zakwalifikowaniem ich jako staroużytecznych, nowych (zmodyfikowanych w takim zakresie, że powstał wyrób innego typu) lub jako niezmienionej części podsystemu.
Staroużyteczne wyroby kolejowe, które są zdatne do ponownego użytku, można stosować w podsystemie pod warunkiem, że podsystem będzie zgodny z wymaganiami zasadniczymi.
Wykorzystanie wyrobu staroużytecznego powinno być każdorazowo poprzedzone oceną ryzyka w ramach podsystemu. Podmiot, który przeprowadza tę ocenę i decyduje o wykorzystaniu wyrobów staroużytecznych, ponosi odpowiedzialność za stwierdzenie ich przydatności do stosowania w określonych warunkach eksploatacji. Warunki te powinny być precyzyjnie określone w ocenie.
Odpowiedzialność za spełnienie wymagań zasadniczych przez podsystem z zastosowanymi wyrobami staroużytecznymi ponosi podmiot, który wystawia deklarację weryfikacji WE podsystemu.
Dla staroużytecznych wyrobów co do zasady nie jest wymagane wystawienie deklaracji zgodności z typem ani deklaracji zgodności lub przydatności do stosowania (nie dotyczy składnika interoperacyjności „sieć trakcyjna”). Zastosowanie wyrobów staroużytecznych powinno być odnotowane w dokumentacji z przebiegu weryfikacji podsystemu.
Jeśli wyrób przed ponownym użyciem został zmodyfikowany w takim zakresie, że powstał wyrób innego typu, należy traktować go jako nowy (wprowadzany do obrotu).
Podsystem strukturalny instalacji stałych należy traktować jako całość. Deklaracja weryfikacji WE powinna być wystawiana dla całego podsystemu, bez podziału na osobne deklaracje dla jego części, z uwzględnieniem części niezmienionej (nie dotyczy podsystemu „Energia” współdzielonego przez dwóch lub więcej zarządców).
