Szlifowanie i frezowanie szyn to jeden z filarów utrzymania infrastruktury w sieci zarządzanej przez Polskie Linie Kolejowe. W 2026 r. zabiegom reprofilacji poddane zostaną tory o łącznej długości przekraczającej 2200 km oraz ponad 700 rozjazdów. Prace prowadzone są zarówno na czynnych szlakach o dużym znaczeniu dla ruchu pasażerskiego i towarowego, jak i na odcinkach świeżo zmodernizowanych – tuż przed dopuszczeniem ich do eksploatacji.
W 2024 r. reprofilacją objęto ponad 2100 km torów i blisko 800 rozjazdów, rok później – niemal 2400 km torów oraz ponad 700 rozjazdów. Roboty koncentrowały się na najważniejszych ciągach komunikacyjnych. Najwięcej, bo ponad 600 km torów i 150 rozjazdów, poddano obróbce na linii kolejowej nr 3 łączącej Warszawę Zachodnią z Kunowicami. Drugi co do skali front stanowiła linia kolejowa nr 9 (Warszawa Wschodnia – Gdańsk Główny), gdzie maszyny torowe pracowały na ponad 500 km torów i przy niemal 300 rozjazdach. Robotami objęto również odcinki linii kolejowej nr 131 z Chorzowa Batorego do Tczewa – łącznie ponad 170 km torów i 23 rozjazdy.
Kolejowa „Zakopianka” i linia kolejowa nr 104 w planie na 2026 r.
Tegoroczny harmonogram obejmuje m.in. linię kolejową nr 353 Poznań Wschód – Skandawa, linię kolejową nr 14 Łódź Kaliska – Tuplice oraz ciąg linii kolejowych nr 97, 98 i 99, czyli kolejową „Zakopiankę”. Reprofilację prowadzi się także na infrastrukturze świeżo zmodernizowanej. Tak było m.in. na odcinku Nowy Sącz – Marcinkowice na linii kolejowej nr 104, gdzie regularne kursy pasażerskie ruszą wraz z czerwcową korektą rozkładu jazdy.
Regularna reprofilacja szyn w torach i rozjazdach to inwestycja w bezpieczeństwo i komfort podróży. Dzięki tym pracom wydłużamy żywotność infrastruktury kolejowej i zapewniamy przewidywalne warunki eksploatacji dla przewoźników – powiedział Krzysztof Waszkiewicz, członek zarządu PLK odpowiedzialny za utrzymanie infrastruktury kolejowej.
Profilaktyka zamiast wymiany
Reprofilacja przywraca prawidłowy kształt główki szyny, eliminując nierówności, falistość i mikrouszkodzenia powstające w trakcie eksploatacji. Stabilniejszy kontakt koło-szyna przekłada się na mniejsze ryzyko wykolejenia, niższy poziom hałasu generowanego przez ruch oraz wolniejsze zużycie kół taboru. Jednocześnie wydłuża się żywotność samej szyny – systematyczne szlifowanie pozwala ograniczyć konieczność wymian.
Autor: Damian Malesza
Fot. PLK – zdjęcie poglądowe
Zobacz również: